I don't know what I really want about this certain thing. I know I'm smart and I can decide for myself but then, there's this time that I see myself thinking of something or maybe... someone.

I'm happy that I have him but I'm confused because I don't know what I feel for this another him. Maybe if the former have read this he'll be angry.

Things aren't normal anymore. I used to love this guy but why am I thinking of another. Am I that bad because in a way I'm cheating on him? I know I have to give up one of them, but it's so hard... so hard to choose.

This time, I see myself as a very selfish person, wanting two same persons with different personalities. I'll just leave all my confusions with Him up there. Surely that the real one will come on its right time.

---

It isn't about the suicidal song or thinking of killing myself. It's not about I'm so depressed that I look paranoid nor crying for the sorrow and unlucky days of my life. It is the relationship that I had that may just come to an end.

All those times that have passed are wasted. My efforts that nearly kill myself haven't done that much nor gain my personality. It hurts a lot when you feel like you're all alone left by someone whom you give your heart and your time. How ironic that afterall the times you spend together and how much love you show to that person still you see yourself standing alone with no one to comfort and care for you.

 

Nakakatuwa naman.

Sa araw na ito kasiyahan ang bumalot sa aking buong pagkatao... Naramdaman ko ang pag-asa na isang araw ay makikita ko ang nilalang na kasama ko sa lungkot, saya at sa kalokohan... Naramadaman ko ang tunay na galak ng makita ko ang kanyang mukhang hindi mawari ang kagandahang taglay... Muli sa pagkakataong ito ay nanumbalik ang alaalang nagpatibay sa aming pinagsamahan...

---

Bakit ganun???

Pilit man kitang mahalin tinataboy mo pa rin ako? Lagi na lang iba ang nasa isip mo. Minsan ba naisip mo rin na gusto ko na bida ako sa isip mo?? Kahit sandali lang, kahit kunwari lang... Ayos na sana eh pero ewan ko ba... Hindi naman ako ganito pero pakiramdam ko talo na ako. Kailan mo kaya maiisip na sa bawat sandali ng aking katahimikan, ikaw ang laman ng isip, ikaw ang laman ng puso.

Siyempre, hindi mo naman naisip. Paano mo nga malalaman kung ang tinatangi ay iba sa kaisipan...

 

It was a very tiring day.

Sobrang hectic ang sked. Sobrang laki na ng aking eyebags at right now ay sobrang stressed out na ako. Ikaw ba naman, gumawa ng 5-page reaction paper grabeh ah! Tapos sasabayan pa ng improvised project sa Physics at ang mahirap maghahanap ka ng halimbawa ng iba't-ibang klase ng tula. Anong mahirap dun?? Lahat sabay sabay ipapass. Hindi ko alam kung anong dapat i-prioritize pero anyway at least naman may nasimulan ako. As of now ang standing ko is...

• I've finished my Filipino Homework
• Completed at least 2 out 5 page of the reaction paper.

Haha... Yan lang pero I've done that for almost 5 hrs already. Its hard to think lalo na pag wala kang kain, tapos kulang ka sa tulog at ang masaklap wala kang pahinga. Hindi ba torture ang tawag dun?? Pero on the bright side... if i've finished all the tasks I need to complete... Gragraduate ako. Ilang months na lang ng pagtitiis at "goodbye cruel ______!!!" ang drama ko.

Oh well, maybe its time for me to go and leave this stupid world and sleep with my fantasies and dreams. x_X

---

 

Sa wakas.

Masaya na malungkot na mahirap na masaya ulit and description ng araw ko ngayon. Happy kasi may university na akong papasukan, which is UST, tapos malungkot kasi I have fights with people mahirap kasi hard at masaya ulit kasi wala lang.

Anyway, habang naglalakad ako sa kalyeng lagi kong dinaraan ay napaisip ako habang humuhuni sa aking isip ang Power of Two. Hindi ba kayo nagtataka kung bakit ang isang ina ang kadalasang nagsisilang isang anak? Hindi ba't para makagawa ng anak ay kailangan ng dalawang tao? At alam nating lahat na ang 1+1=2??? Wala lang, bakit kaya??? Gets nyo ba???

---

 

Ang tao. Nangangarap, nakakaramdam, at nakakaranas ng mga bagay-bagay na humuhubog sa kanya bilang isang nilalang. Ang tao rin dahil sa temptasyon ay nakakagagawa ng kasalanan.

Ang masasabi ko lang ngayong araw ay ang hirap ng buhay, dahil mahirap ang maging isang tao.

---

 

Panibagong simula ang isang araw na sisikat. Kahit nagdaranas ka ng hirap dahil sa mga bagay na hindi mo makamtam ay may pag-asa pa rin dahil nandiyan pa rin ang liwanag ng kinabukasan.

Sabi nila ang buhay ay paikot-ikot lang. Ang aking pinagtataka eh, kung bakit kailangan pa rin nating magpatuloy kahit na ganun at ganun din naman ang mga mangyayari. Magwawagi ka, matatalo ka rin, sasaya ka, pero may kapalit na luha, para saan pa ang mabuhay kung ang iyo ay mawawala at maglalaho.

Siyempre, ang buhay ay paikot-ikot. Dapat laging handa sa mga pasakit at hirap. Pagsubok lang naman yan eh. Kahit hindi permanente ang mga bagay-bagay, dapat i-treasure mo yun kasi naging part yun ng life mo. Hindi dahilan ang pagbagsak para makamit ang tunay na hangad.

---

Isang magandang experience para sa batch namin ang magkaroon ng isang retreat. Madami kaming natutunan or madami kaming realizations in life. Magaling din yung speaker namin. Ang pinakamasarap na part, bukod sa place... kainan. Grabeh!

I want to share with you the things that he discussed to us.

Ano nga ba ang pinagkaiba ng retreat sa recollection?

Kung tutuusin ay pareho lang naman ang bjective ng dalawa, and that is to encounter GOD. The difference between them is recollection might only last for about 5 seconds and you can recollect anywhere, while retreat lasts about at least an overnight and take place away form home.

According to the speaker, retreat can be describe from these scenarios:

    1. An Army Term
          Kung ang isang army ay nasa battlefield at natatalo ito, it is when you retreat (aatras). When you retreat that doesn't mean na talunan ka na at walang ng hope para manalo sa isang laban. Siyempre pag umatras ka you evaluate the things or factors kung bakit ka natatalo, then you will come up to a plan or strategy kung pano mo iwowork-out iyon and lastly, i-eexecute mo or gagawin mo yun plano. In relation to retreat, if you have problem hindi ka dapat mawalan ng hope, thus kelangan mong magisip ng paraan para masolusyunan ito. Lahat ng problems may solusyon,

TO BE CONTINUED...

Sobrang pahirap para sa mga estudyante.

Hindi ko na maatim ang mga bagay na ito. Sobrang nakakainsi na dahil puros tambak ng gawain ang mga teachers. Sabay-sabay. Yung tipong kelangan mo na si Mang Jose para gawin yun para sayo, yun nga lang eh may bayad... ciempre wla nang libre ngayon noh...ahehehe.

Antagal na rin pala since nagpost ako. Nakakatuwa rin pla pag nabasa mo yung past posts mo noh. ahehe. Sa wakas ay nagkaroon din ako ng tym for this.

Sa ngayon, busy ako sa maraming bagay:

ap report...bukas na yun!

paghahanap ng way para makakuha ng money. andami ko ng utang!wah!

paglalaro ng gfdm...para makapasa sa knmx

paglalaro ng ro...miz ko na c astarte.

Akala niyo ganyan lang yan, kung alm niyo lng, sobrang hrp tlga! Lalo na yung sa pangalawa. Sob tlaga.

Luvlyf?!? Wag na! Pangit kc eh, ayoko namang magdrama ngaung araw dhil cute ako. wahwahwah, totoo ba yn? uu naman. (hehe, baliw na ako!)

Cge n nga paalam na hating-gabi na at dito pa rin ako naghihintay na makasama mo.

---